Web security, authentication, and secure coding practices
81 posts
در اکوسیستم مدرن توسعه وب، توکن‌های وب JSON (JWT) به استاندارد پیش‌فرض برای احراز هویت بدون حالت تبدیل شده‌اند. با این حال، پیاده‌سازی پیش‌فرض—که در آن یک توکن دسترسی با عمر طولانی با هر درخواست ارسال می‌شود—سطح حمله بسیار بزرگی ایجاد می‌کند. اگر یک مهاجم توکن را از طریق XSS یا شنود شبکه دستکاری کند، به دسترسی طولانی‌مدت به حساب کاربری دست می‌یابد.
در عصر سیستم‌های توزیع‌شده، امنیت دیگر یک فکر ثانویه نیست، بلکه ستون بنیادی است. با مهاجرت سازمان‌ها از معماری‌های تک‌توده به میکروسرویس‌ها، سطح حمله به صورت نمایی گسترش می‌یابد. یک سرویس نفوذ شده می‌تواند به طور بالقوه داده‌های حساس را در سراسر اکوسیستم فاش کند. برای کاهش این خطرات، توسعه‌دهندگان باید فراتر از احراز هویت ساده حرکت کرده و استراتژی‌های مجوزدهی مستحکمی را پیاده‌سازی کنند. دو کنترل حیاتی برای این کار، اعمال سخت‌گیرانه محدوده‌های OAuth2 و محدودیت نرخ دقیق هستند.
در دورانی که حملات زنجیره تأمین نرم‌افزار به یک مسیر اصلی برای تهدیدات سایبری تبدیل شده‌اند، یکپارچگی و منشأ آرتیفکت‌های کد ما دیگر نگرانی‌های ثانویه نیستند—آن‌ها الزامات بنیادین هستند. به عنوان توسعه‌دهندگان و مهندسان DevOps، باید از «ارسال کد» صرف به سمت «اثبات اعتماد به کد» تکامل یابیم...
در منظره مدرن DevOps، خط لوله CI/CD ضربان قلب تحویل نرم‌افزار است. این خط لوله سفر از ماشین محلی توسعه‌دهنده تا محیط تولید را خودکارسازی کرده و ساخت‌ها، تست‌ها و استقرارها را با سرعتی بی‌سابقه هماهنگ می‌کند. با این حال، این خودکارسازی یک سطح حمله عظیم ایجاد می‌کند. یک...
مدل امنیتی سنتی که بر این فرض استوار بود که شبکه‌های داخلی امن و شبکه‌های خارجی خصمانه هستند، مدت‌هاست که فرو ریخته است. در عصر معماری‌های بومی ابری، میکروسرویس‌ها در ابرهای عمومی، مراکز داده در محل و مکان‌های لبه توزیع شده‌اند و محیطی پیچیده و سیال ایجاد کرده‌اند که در آن مفهوم «شبکه» منسوخ شده است. برای توسعه‌دهندگان متوسط تا پیشرفته، چالش دیگر تنها ایمن‌سازی یک مرز نیست، بلکه ایمن‌سازی بارهای کاری فردی است. اینجاست که پیاده‌سازی دسترسی شبکه با اعتماد صفر (ZTNA) بر اساس الگوهای BeyondCorp گوگل حیاتی می‌شود.
مدل امنیتی مبتنی بر محیط‌محیط سنتی در محیط‌های مدرن بومی ابری منسوخ شده است. در یک خوشه کوبرنیتس، بارهای کاری گذرا، پویا و دائماً در حال مقیاس‌پذیری هستند. تکیه صرف بر دیوارهای آتش در لبه شبکه کافی نیست زمانی که بازیگران مخرب محیط را نفوذ می‌کنند. اینجاست که...
در منظره‌ی در حال تکامل سریع توسعه‌ی مبتنی بر ابر، مرز بین محیط خارجی یک برنامه و زیرساخت داخلی آن هرگز به این میزان متخلخل نبوده است. در حالی که توسعه‌دهندگان بر مقیاس‌پذیری و ارتباطات میکروسرویس تمرکز دارند، یک آسیب‌پذیری حیاتی اغلب از قلم می‌افتد...