عامل‌های هوش مصنوعی مدرن دیگر به تک‌وجهی محدود نمی‌شوند. نسل بعدی سیستم‌های هوشمند باید ورودی‌های متنی، تصویری و صوتی را همزمان پردازش و درک کنند. با این حال، ساخت سیستمی که این جریان‌های داده متنوع را همگام‌سازی کند، چالشی مهندسی بزرگ است.
وب‌اسکرپینگ در دهه گذشته تحولات چشمگیری داشته است. در حالی که اسکریپت‌های اولیه تنها به درخواست‌های HTTP استاتیک متکی بودند، وب مدرن توسط برنامه‌های تک‌صفحه‌ای (SPA) ساخته شده با فریم‌ورک‌هایی مانند React، Angular و Vue.js اداره می‌شود. این برنامه‌ها محتوا را به صورت پویا از طریق جاوااسکریپت رندر می‌کنند،...
در عصر برنامه‌های بومی ابری، تعریف «پایگاه داده» از یک سرور واحد و یکپارچه به یک اکوسیستم توزیع‌شده و پیچیده تغییر یافته است. توسعه‌دهندگان و مهندسان پایگاه داده اکنون مسئول ساخت سیستم‌هایی هستند که باید در دسترس و تحمل‌پذیر در برابر پارتیشن‌بندی باشند...
با رشد مجموعه‌های داده از هزاران ردیف قابل مدیریت به میلیون‌ها یا حتی میلیارد، رویکردهای ساده دستکاری داده در پایتون تحت وزن خود فرو می‌ریزند. اگرچه کتابخانه پانداس سنگ بنای علم داده است، اما به طور ذاتی برای هر نوع عملیات سنگین بهینه نشده است.
در دنیای سیستم‌های توزیع‌شده، انتخاب بین سازگاری قوی و سازگاری نهایی اغلب معماری برنامه شما را تعیین می‌کند. در حالی که پایگاه‌های داده رابطه‌ای سنتی همواره بر انطباق ACID تمرکز داشته‌اند، ظهور پایگاه‌های داده SQL توزیع‌شده بومیِ ابری مهندسان را مجبور به بازنگری در مدل‌های یکپارچگی داده کرده است...
با گذار مدل‌های زبانی بزرگ (LLMs) از نمونه‌های اولیه آزمایشی به دارایی‌های آماده تولید، چرخه حیات توسعه نرم‌افزار سنتی دیگر کافی نیست. تنظیم دقیق یک LLM یک رویداد یک‌باره نیست؛ بلکه فرآیندی تکراری شامل نسخه‌بندی داده، تنظیم فراپارامترها، ارزیابی و استقرار است.
مدل امنیتی مبتنی بر محیط پیرامونی گذشته که در آن فایروال از شبکه داخلی محافظت می‌کرد، منسوخ شده است. در محیط‌های ابری بومی مدرن، میکروسرویس‌ها به صورت پویا در زیرساخت توزیع‌شده با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند...