Clean Architecture, DDD, microservices, monoliths, design patterns, event-driven systems, CQRS, scalable software design
35 posts
اپلیکیشن‌های سازمانی مدرن با چالشی دوگانه روبرو هستند: باید عملیات نوشتن پیچیده و پرمحتوا را مدیریت کنند و همزمان از کوئری‌های خواندن با ظرفیت بالا و انعطاف‌پذیر پشتیبانی کنند. معماری سنتی CRUD اغلب در این بار سنگین دچار مشکل می‌شود...
با رشد برنامه‌ها از MVP به محیط‌های تولیدی با ترافیک بالا، معماری اولیه «سرور واحد» به بن‌بست می‌خورد. برای معماران و توسعه‌دهندگان ارشد، تصمیم بین مقیاس‌بندی افقی و عمودی تنها یک انتخاب پیکربندی نیست...
در اکوسیستم نرم‌افزار مدرن، امنیت دیگر یک فکر ثانویه یا یک چک‌لیست ساده نیست که تیم عملیات پیش از استقرار انجام دهد. این یک محدودیت اساسی معماری است که باید در بافت هر اپلیکیشنی که می‌سازیم تنیده شود. برای توسعه‌دهندگان میان‌رده و پیشرفته...
معماری نرم‌افزار به ندرت درباره یافتن یک پاسخ «درست» واحد است. این مجموعه‌ای از سازش‌هاست که تحت محدودیت‌های خاص و با توجه به زمینه زمانی انجام می‌شود. با این حال، اغلب اوقات وقتی تیمی به فناوری پایگاه داده جدیدی مهاجرت می‌کند یا یک مونولیت را بازسازی می‌نماید، منطق پشت آن انتخاب در هوا محو می‌شود...
در دنیای مهندسی نرم‌افزار، مفاهیم کمی به اندازه معماری تمیز تحول‌آفرین هستند. این رویکرد معماری که توسط رابرت سی. مارتین محبوب شد، نه تنها مجموعه‌ای از قوانین، بلکه فلسفه‌ای است که هدف آن آسان‌سازی تغییر، آزمایش و درک سیستم‌های نرم‌افزاری است.
برای بسیاری از سازمان‌ها، سیستم‌های قدیمی هم یک بدهی و هم یک دارایی هستند. آن‌ها دهه‌ها منطق کسب‌وکار، داده‌های مشتری و دانش سازمانی را در خود نگه داشته‌اند، اما اغلب از بدهی فنی، عملکرد ضعیف و کاهش تعداد توسعه‌دهندگان آگاه به کدهای پایه رنج می‌برند. نوسازی ...
در چشم‌انداز به‌سرعت در حال تحول محاسبات بومی ابری، میکروسرویس‌ها به معماری استاندارد برای ساخت برنامه‌های مقیاس‌پذیر و مقاوم تبدیل شده‌اند. با این حال، با افزایش تعداد سرویس‌ها، پیچیدگی مدیریت ارتباطات بین سرویس‌ها نیز افزایش می‌یابد. ابزارهای نظارتی سنتی اغلب در مواجهه با ماهیت زودگذر کانتینرها و مسیریابی پویای ذاتی در سیستم‌های توزیع‌شده ناتوان می‌مانند.