Prompt Engineering

تسلط بر استفاده از ابزارها: اتصال مدل‌های زبانی بزرگ به دنیای واقعی

مدل‌های زبانی بزرگ (LLMs) تولیدکنندگان قدرتمند متنی هستند، اما به‌طور بنیادین با داده‌های آموزشی خود محدود شده‌اند. آن‌ها بدون کمک خارجی نمی‌توانند وب زنده را مرور کنند، از پایگاه‌های داده داخلی شما پرس‌وجو کنند یا کد را در یک سنباده امن اجرا کنند. اینجاست که استفاده از ابزار (که اغلب به عنوان فراخوانی توابع شناخته می‌شود) اهمیت حیاتی پیدا می‌کند. با آموزش مدل‌ها برای درخواست اقدامات خاص از سیستم‌های خارجی، آن‌ها را از چت‌بات‌های منفعل به عامل‌های فعالی تبدیل می‌کنید که قادر به حل مسائل پیچیده و چندمرحله‌ای هستند.

استفاده از ابزار چیست؟

در هسته خود، استفاده از ابزار یک روش ساختاریافته برای ارتباط یک LLM با APIها یا اسکریپت‌های خارجی است. به جای تولید یک پاسخ نهایی به زبان طبیعی، مدل یک شیء داده ساختاریافته (معمولاً JSON) تولید می‌کند که نشان می‌دهد کدام ابزار را می‌خواهد فراخوانی کند و با چه آرگومان‌هایی. سپس توسعه‌دهنده برنامه این درخواست را می‌بیند، کد واقعی را اجرا می‌کند و نتیجه را به مدل برمی‌گرداند تا پاسخ نهایی را تدوین کند.

تعریف ابزارها: قرارداد

برای اینکه استفاده از ابزار کار کند، باید «قرارداد» بین مدل و برنامه خود را تعریف کنید. این کار از طریق یک schema انجام می‌شود که نام، هدف و پارامترهای ورودی مورد انتظار ابزار را توصیف می‌کند. در اینجا شفافیت از اهمیت حیاتی برخوردار است؛ توصیفات مبهم منجر به آرگومان‌های توهمی می‌شوند.

tools = [
    {
        "type": "function",
        "function": {
            "name": "get_current_weather",
            "description": "Get the current weather in a given location",
            "parameters": {
                "type": "object",
                "properties": {
                    "location": {
                        "type": "string",
                        "description": "City and state, e.g. San Francisco, CA"
                    },
                    "unit": {
                        "type": "string",
                        "enum": ["celsius", "fahrenheit"]
                    }
                },
                "required": ["location"]
            }
        }
    }
]

حلقه اجرا

تعامل از یک حلقه خاص پیروی می‌کند. اول، کاربر سوالی می‌پرسد. دوم، مدل تصمیم می‌گیرد که به داده‌های آب‌وهوایی نیاز دارد و یک شیء `function_call` برمی‌گرداند. سوم، بک‌اند شما منطق `get_current_weather` را اجرا می‌کند. در نهایت، نتیجه را به تاریخچه پیام‌ها اضافه می‌کنید و از مدل می‌خواهید پاسخ نهایی را تولید کند.

# Pseudocode for the Agent Loop
messages = [user_query]
while True:
    response = llm.chat(messages, tools=tools)
    
    if response.tool_calls:
        for tool_call in response.tool_calls:
            # Execute the function
            result = execute_tool(tool_call)
            # Append result to history
            messages.append({"role": "tool", "content": result})
    else:
        # No tools needed, return final answer
        return response.content

بهترین روش‌ها برای استفاده قابل اعتماد از ابزارها

  1. توصیفات را اتمی نگه دارید: یک ابزار باید یک کار را انجام دهد. یک API «همه‌چیز انجام دهنده» ایجاد نکنید. ابزارهای ریزدانه به مدل اجازه می‌دهند جریان‌های کاری را مؤثرتر ترکیب کند.
  2. از شمارش‌ها (Enumerations) استفاده کنید: هر زمان که ممکن است، ورودی‌های رشته‌ای را با استفاده از انواع `enum` محدود کنید. این کار احتمال اختراع مقادیر پارامتر نامعتبر توسط مدل را به‌شدت کاهش می‌دهد.
  3. خطاها را به‌خوبی مدیریت کنید: اگر فراخوانی ابزار شکست بخورد (مثلاً زمان‌بندی شبکه)، یک پیام خطای واضح را به LLM برگردانید. مدل اغلب هوشمندانه است و اگر بداند چرا تلاش اولیه شکست خورده، می‌تواند دوباره تلاش کند یا یک مسیر جایگزین پیشنهاد دهد.
  4. خروجی‌ها را پاکسازی کنید: هرگز به‌طور کورکورانه آرگومان‌های تولید شده توسط LLM را اعتماد نکنید. قبل از اجرای هر کد دنیای واقعی، تمام ورودی‌ها را با schema خود اعتبارسنجی کنید.

نتیجه‌گیری

استفاده از ابزار پل بین هوش مصنوعی و کاربرد عملی است. با پیاده‌سازی فراخوانی توابع محکم، شما قابلیت خودکارسازی جریان‌های کاری، بازیابی داده‌های بلادرنگ و تعامل با سیستم‌های قدیمی را آزاد می‌کنید. با یک یا دو ابزار خوب تعریف شده شروع کنید، نحوه تفسیر schemaها توسط مدل را پایش کنید و تکرار کنید. با بهبود پرامپت‌ها و مدیریت خطا، برنامه‌های LLM شما از تکمیل‌های متنی ایستا به عامل‌های پویا و خودمختار تکامل خواهند یافت.

Share: